Ons hulp is in die Naam van die Here wat die hemel en die aarde geskape het.
Geliefdes, genade en vrede vir u van God ons Vader en die Here Jesus Christus deur die kragtige werking van God die Heilige Gees.
Amen.
Lofpsalm 66:6
Gebed
Psalm 116:1, 8
Skriflesing:    Genesis 19
Teks:            Genesis 19:23; Kategismus Sondag 5

Die son het oor die aarde opgegaan toe Lot in Soar aankom. En die HERE het swawel en vuur oor Sodom en Gomorra laat reën van die HERE uit die hemel, (Genesis 19:23-24 AFR53)

Hierdie gebeurtenis het iets simbolies ten opsigte van dit wat met die gelowige gebeur:
Ons gaan kyk na die geaardheid van die mens en hoe hulle met die Here omgaan vanuit die volgende gesigspunte:

1. Dit begin lig word (v. 12).
2. Daar is mense vir wie dit nog skemer is (v. 13, 14).
3. Die opkoms van die son (v. 15).

1. Dit begin lig word (v. 12).
Die mens self is eintlik niks anders nie as ’n skepsel wat in die donker lewe en wat donker veroorsaak, want elke mens se hele lewe is deurspek met sonde en moedswilligheid. Alle mense is van nature meer geneig om die duiwel bly te maak met hulle werke as wat hulle in staat is om die Here volmaak te dien.

Dink maar net hoe moeilik dit vir ons is om in God se majesteit te glo.
Ons behoort met opregte kommer te vra of daar ’n manier is waarop ons van die Here se straf kan vrykom, en in sy genade aangeneem kan word.
Dit is waar die lig begin deurbreek. Wanneer die sonde gestraf kan word, word dit voor die Here weggeneem.
Dit is nie so ’n vergesogte idee om na te jaag nie, want dit is presies waaroor die hele evangelie gaan:

maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was. (Romeine 5:8 AFR53)

Jesaja het dit ook al voorspel:

Ons almal het gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop; maar die HERE het die ongeregtigheid van ons almal op Hom laat neerkom. (Jesaja 53:6 AFR53)

In Jesus Christus het God die Here ons uit die dood waarin ons sondes ons gestort het, lewend gemaak en ons weer ware geregtigheid geleer. Die gevolg daarvan is dat ons nou geregverdig kan word. Dit is in hierdie verband baie belangrik om die profesie van Sagaria te onthou toe Johannes gebore is:

En jy, kindjie, sal ’n profeet van die Allerhoogste genoem word, want jy sal voor die aangesig van die Here uitgaan om sy weë reg te maak; om kennis van saligheid aan sy volk te gee in die vergifnis van hulle sondes, deur die innige barmhartigheid van onse God waarmee die opgaande Lig uit die hoogte ons besoek het, om te skyn oor die wat in duisternis en doodskaduwee sit, om ons voete na die pad van vrede te rig. (Lukas 1:76-79 AFR53)

So kry ons verlossing deur die vergifnis van ons sondes danksy die genadige ontferming van ons God. Soos die môreson sal Hy opgaan en uit die hoogte op ons afstraal, om lig te bring aan die wat in duisternis en in die skaduwee van die dood lewe, om ons voetstappe te rig op die pad van vrede.

2. Daar is mense vir wie dit nog skemer is (v. 13, 14).
In elke mens is daar ’n stryd. Dit help nie om oor uiters belangrike dinge soos hierdie dogmaties te filosofeer en te maak asof ons so in die Bybel glo en so geweldig onder die invloed van die Heilige Gees is dat ons as ’t ware al heilig geword het nie. Dit is nie waar nie.
Die punt is net dat alle mense wat nie hierdie punt bereik het waar hulle besef dat hulle nie op hulleself kan steun nie, God nie vrees nie.
Die mens wat in homself vir redding gaan soek, is totaal verlore. Luister na wat Johannes skryf in sy evangelie (3:18, 19):

Hy wat in Hom glo, word nie veroordeel nie; maar hy wat nie glo nie, is alreeds veroordeel omdat hy nie geglo het in die Naam van die eniggebore Seun van God nie. En dit is die oordeel: dat die lig in die wêreld gekom het, en die mense het die duisternis liewer gehad as die lig; want hulle werke was boos. (Johannes 3:18-19 AFR53)

Matteus verwys op een plek na iets wat Jesaja gesê het:

En aan hulle word die profesie van Jesaja vervul wat sê: Met die gehoor sal julle hoor en glad nie verstaan nie, en julle sal kyk en kyk, en glad nie sien nie. Want die hart van hierdie volk het stomp geword, en met die ore het hulle beswaarlik gehoor; en hul oë het hulle toegesluit, sodat hulle nie miskien met die oë sou sien en met die ore hoor en met die hart verstaan en hulle bekeer en Ek hulle genees nie. (Matteus 13:14, 15 AFR53)
En Hy het gespreek: Gaan sê aan hierdie volk: Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.
Maak die hart van hierdie volk vet en maak hulle ore swaar en bestryk hulle oë, sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie. (Jesaja 6:9-10 AFR53)

Die feit dat Jesaja hierdie dinge vir Juda gesê het, is die Here se openbaring dat daar mense onder die sogenaamde gelowiges is wat die Here nie dien nie, en wat hulle verlossing ook nie by Hom soek nie – al maak hulle asof hulle dit doen. Sulke mense het niks wat hulle met God kan versoen nie.
Die punt is net dat mense wat nie ’n middelaar by die Here self gaan soek nie, op geen enkele manier verlos kan word nie, want in die skepping is daar niemand wat as verlosser vir die mens en sy sonde kan optree nie.

3. Die opkoms van die son (v. 15).
As daar in die hele skepping nie ’n middelaar vir die mens se sondes is nie, beteken dit nie dat daar hoegenaamd geen middelaar is nie.
Al die aankondigings het een ding gemeen gehad – elkeen het teruggewys na God self toe, want by die Here alleen was die mag om hierdie beloofde verlossing te kon bewerk.
So het die son van God se geregtigheid oor ons opgegaan:
So gebeur dit dat ons wat onsself in totale duisternis gestort het, weer in die lig van God se genade warm gemaak kan word.

Kom ons lees Kategismus Sondag 5 saam.
Vraag 12: Aangesien ons volgens die regverdige oordeel van God die tydelike en ewige straf verdien het, hoe kan ons van hierdie straf bevry en weer in genade aangeneem word?
Antwoord: God wil dat daar aan sy geregtigheid voldoen word (a). Daarom moet ons óf deur onsself óf deur ’n ander ten volle betaal (b).
(a)Gen 2:27; Eks 23:7; Eseg 18:4; Matt 5:26; 2 Tess 1:6; Luk 16:2. (b) Rom 8:4.

Vraag 13: Kan ons deur onsself betaal?
Antwoord: Nee, glad nie; ons maak juis ons skuld elke dag nog groter (a).
(a)Job 9:2; 15:15, 16; 4:18, 19; Ps 130:3; Matt 6:12; 18:25; 16:26.

Vraag 14: Kan enige ander skepsel vir ons betaal?
Antwoord: Nee, want Ten eerste wil God aan geen ander skepsel die skuld straf wat die mens gemaak het nie (a). Ten tweede kan geen gewone skepsel die las van die ewige toorn van God teen die sonde dra en ander skepsels daarvan verlos nie (b).
(a)Eseg 18:4; Gen 3:17. (b) Nah 1:6; Ps 130:3.

Vraag 15: Hoe ’n middelaar en verlosser moet ons dan soek?
Antwoord: So een wat ’n ware (a) en regverdige (b) mens is, maar nogtans ook sterker as alle skepsels is, dit wil sê wat terselfdertyd ware God is (c).
(a)1 Kor 15:21: (b) Heb 7:26. (c) Jes 7:14; 9:5; Jer 23:6; Luk 11:22.

Amen.

Slotgebed

Slotpsalm 145:2, 4, 12

Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees bly by u almal.
Amen.

Dr MJ du Plessis
Gereformeerde Kerk Bellville
Datum: 22 Augustus 2004 (aand)