Ons hulp is in die Naam van die Here wat die hemel en die aarde geskape het.
Geliefdes, genade en vrede vir u van God ons Vader en die Here Jesus Christus deur die kragtige werking van God die Heilige Gees.
Amen.

Lofpsalm: Psalm 68:1, 9

Gebed

Psalm 25:2

Skriflesing: Lukas 13
Teks: Kategismus Sondag 22; Lukas13:32

. . . vandag en môre en op die derde dag is Ek klaar.

Ons het bepaalde verwagtinge vir ons lewe. Ons maak voortdurend nuwe planne vir ons aardse toekoms. In sekere opsigte reken ons soms letterlik jare vooruit.
Die antwoord is dat ons lewensbeplanning nou reeds so moet wees dat die lewe na die dood al by ons toekomsbeplanning in berekening gebring word.

Wat is presies hierdie verwagting wat ons van die ewige lewe het, en ons wederopstanding uit die dood?
Die opstanding uit die dood het die krag dat dit ons leer dat ons nie vir die dood self hoef bang te wees nie, want die dood kan ons nie van Christus skei nie.
Daar is natuurlik dié verskil met ons gemeenskap met Christus: Wanneer ons dood is, is ons gemeenskap met Hom alleen geestelik, en nie geestelik en liggaamlik soos tans, en soos wat dit weer na die opstanding sal wees nie.

Die opstanding uit die dood word voorafgegaan deur ’n tydperk wanneer ons liggame begrawe word, maar ons siel dadelik in die hemel sal wees.
Die Bybel leer ons die volgende baie duidelik:
Hierdie gelykenis maak die punt baie duidelik dat ons dadelik by ons sterwe in die hemel of die hel is.
Dat nie alleen my siel dadelik na hierdie lewe tot Christus sy Hoof opgeneem sal word nie. Die een rower wat saam met Christus gekruisig is, het dit ook so ondervind: “Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees.”

Gelukkig is die dinge nie die enigste troos nie. Dis nie net my siel wat lewe tot in ewigheid nie. My liggaam word ook so versorg.

Op hierdie evangelie van onsterflikheid rus ons hele verlossing. Dit is ook deels die betekenis daarvan dat Christus sê dat Hy vandag en môre werk, en op die derde dag klaar is.
Daarmee het Hy ook die weg geopen vir ons almal om Hom te volg.
Regdeur die Bybel is daar die hoop dat die dooies weer gaan opstaan. Van die skepping se kant af verloop daar ’n tyd tussen ons dood en ons opstanding. Maar van God se kant af is dit nie so nie. By God is ewigheid – dis tydloos.
Daar sal verseker veranderinge wees. Ons sal dan volmaak wees. Ons liggame sal verheerlik wees.
Op hierdie opstanding volg die ewige lewe. Met siel en liggaam lewe ons dan tot in ewigheid.

In die Heidelbergse Kategismus is daar ’n vraag wat wil weet watter troos hierdie klomp feite nou aan ons bied.
God het vir die wat Hom liefhet ’n heerlikheid berei soos wat die oog nie gesien het nie, en die oor ook nie gehoor het nie, en ook nog nie in die hart van ’n mens opgekom het nie.

Die betekenis hiervan is dat ek by die Here die verwagting kry dat ek met liggaam en siel in die hiernamaals betrek gaan word in ’n lewe wat geen sonde ken nie.
My verdere troos is die waarborg wat die Here in die Bybel gee dat hierdie lewe ewig is.
Hierdie vooruitsig bepaal my lewe as ’n Christen, want dit rus heeltemal op die krag van Christus.
Christus sê self in Johannes (6:40) dat dit die wil van sy Vader is dat elkeen wat die Seun aanskou en in Hom glo, die ewige lewe mag hê. Dan voeg Hy die belofte daarby: En Ek sal hom opwek in die laaste dag.

As ons nie hierdie beloftes gehad het nie, sou ons ook nie hierdie vooruitsigte gehad het nie.
Hierdie vooruitsigte wat ons het van die opstanding en die hiernamaals, het ’n groot invloed op ons lewens – of behoort dit te hê. Ons hele lewe en ons lewensbeplanning moet dit duidelik wys dat ons voorbereidings tref vir hierdie dag van die opstanding en die begin van die ewige lewe.
As ons sien dat dit ons lewensgesindheid is, moet ons ook besef dat hierdie dag van die wederopstanding dan nie ’n troos is nie, want dan gaan ons opstaan tot die dood toe. Dan is die wederopstanding en die ewige lewe vir jou ’n bedreiging, want dit gaan die finale voltrekking van jou oordeel wees.

Maar vir die gelowiges is daar die geweldige troos dat geen vrees vir daardie dag hulle geloof hoef te benewel nie. Want vir hulle is daardie dag die dag van die grootste vreugde. Daarom sing ons ook in Psalm 73 dat ons niks anders as die Here in die hemel begeer nie, want op die aarde is daar niks waarin ons siel hom werklik kan verlustig nie.
En dan:
Beswyk dan ooit in bitter smart
of bange nood my vlees en hart
dan sal U wees vir my gemoed
my Rots, my Deel my ewige Goed.

Kom ons lees Kategismus Sondag 22 saam:

Vraag 57: Watter troos gee die opstanding van die liggaam aan jou?
Antwoord: Dat nie alleen my siel na hierdie lewe dadelik tot Christus, sy Hoof, opgeneem sal word nie (a), maar ook hierdie selfde liggaam van my, deur die krag van Christus opgewek, weer met my siel verenig en aan die heerlike liggaam van Christus gelykvormig sal word (b).
(a)Luk 16:22; 23:43; Fil 1:21, 23. (b) Job 19:25, 26; 1 Joh 3:2; Fil 3:21.

Vraag 58: Watter troos skep jy uit die artikel van die ewige lewe?
Antwoord: Dat, aangesien ek nou alreeds die begin van die ewige vreugde in my hart ervaar (a), ek na hierdie lewe volkome saligheid sal besit - ’n saligheid wat geen oog gesien, geen oor gehoor en in die hart van geen mens ooit opgekom het nie - om God daarin ewig te prys (b).
(a)2 Kor 5:2, 3. (b) 1 Kor 2:9.

Amen

Slotgebed

Slotpsalm 46:1

Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees bly by u almal.
Amen.

Dr MJ du Plessis
Gereformeerde Kerk Bellville
Datum: Bellville 16 November 2003 (aand)